شرایط کاندید کاشت مو به سه عامل اصلی بستگی دارد: ناحیه‌ی اهدای کافی، الگوی ریزش قابل پیش‌بینی و سلامت عمومی مناسب. کاشت مو فولیکول‌های مقاوم پشت سر را به نواحی کم‌پشت منتقل می‌کند و موی جدید نمی‌سازد. ناحیه‌ی اهدای ضعیف، آلوپسی آره‌آتای فعال، آلوپسی اسکارساز فعال و بیماری‌های کنترل‌نشده مهم‌ترین موانع عمل هستند. بسیاری از موانع موقت‌اند و با درمان یا چند ماه انتظار برطرف می‌شوند. پزشک تصمیم نهایی را پس از معاینه‌ی پوست سر، تریکوسکوپی و بررسی سوابق پزشکی می‌گیرد. جزئیات تکنیک‌ها و دوره‌ی بهبود در راهنمای کاشت مو؛ روش‌های FIT و FUE، مراحل، مراقبت‌ها و نتیجه آمده است.
شرایط کاشت مو چیست و چه کسی کاندید مناسبی است؟
کاندید مناسب کاشت مو ریزش آندروژنتیک یا ریزش موضعی پایدار، ناحیه‌ی اهدای قوی و انتظار واقع‌بینانه دارد. نبود هر یک از این عوامل، نتیجه را محدود می‌کند یا عمل را به تعویق می‌اندازد.
معیارهای اصلی انتخاب کاندید کاشت مو
- نوع ریزش: ریزش ارثی مردانه و زنانه بهترین پاسخ را به کاشت می‌دهد.
- پایداری ریزش: ثبات نسبی ریزش در ۱۲ ماه اخیر، طراحی بلندمدت را دقیق‌تر می‌کند.
- ناحیه‌ی اهدا: تراکم، ضخامت و سلامت موهای پشت سر، تعداد گرافت قابل برداشت را تعیین می‌کند.
- سلامت عمومی: بیماری‌های زمینه‌ای باید پیش از عمل کنترل شوند.
- توان تحمل عمل: عمل معمولاً ۶ تا ۸ ساعت طول می‌کشد و بی‌حسی موضعی می‌خواهد.
- انتظار واقع‌بینانه: نتیجه‌ی نهایی معمولاً ۱۲ تا ۱۸ ماه بعد مشخص می‌شود.
ناحیه‌ی اهدا چگونه سقف نتیجه را تعیین می‌کند؟
ناحیه‌ی اهدا منبعی محدود است و با هر برداشت کوچک‌تر می‌شود. بسیاری از جراحان تراکم حدود ۴۰ واحد فولیکولی در هر سانتی‌متر مربع یا بیشتر را مناسب برداشت می‌دانند. موی ضخیم و موج‌دار پوشش بصری بیشتری نسبت به موی نازک و صاف ایجاد می‌کند. تضاد کم میان رنگ مو و پوست نیز کم‌پشتی را کمتر نشان می‌دهد. برداشت بیش از حد، پشت سر را تُنُک و گاهی دارای لکه‌های کم‌مو می‌کند. فرد با طاسی گسترده و ناحیه‌ی اهدای ضعیف معمولاً فقط پوشش جزئی می‌گیرد. طراح عمل باید خط رویش و ناحیه‌ی میانی را در اولویت قرار دهد و سهمی از گرافت‌ها را برای پیشرفت احتمالی ریزش نگه دارد.
چه کسانی نباید کاشت مو انجام دهند؟
افراد دارای ریزش فعال غیرقابل پیش‌بینی، ناحیه‌ی اهدای ناکافی یا بیماری کنترل‌نشده نباید فعلاً کاشت مو انجام دهند. جدول زیر موانع رایج را از نظر نوع تصمیم پزشکی مقایسه می‌کند.
| شرایط فرد | وضعیت کاندیداتوری | تصمیم معمول |
|---|---|---|
| آلوپسی آره‌آتای فعال | نامناسب | درمان بیماری و ارزیابی ثبات طولانی‌مدت |
| آلوپسی اسکارساز فعال | نامناسب | کنترل التهاب و انتظار دست‌کم ۱ تا ۲ سال |
| ریزش منتشر با ناحیه‌ی اهدای درگیر | معمولاً نامناسب | درمان غیرجراحی یا روش‌های پوششی |
| ریزش تلوژن افلوویوم | موقتاً نامناسب | رفع علت و انتظار حدود ۶ ماه |
| بارداری و شیردهی | موقتاً نامناسب | تعویق عمل تا پایان شیردهی و تثبیت ریزش |
| فشار خون یا دیابت کنترل‌نشده | موقتاً نامناسب | کنترل بیماری و دریافت نظر پزشک معالج |
| تریکوتیلومانیا یا BDD کنترل‌نشده | نامناسب تا زمان درمان | ارجاع به روان‌پزشک یا روان‌شناس |
کدام موانع کاشت مو موقت هستند؟
موانع موقت کاشت مو با درمان، تغییر شرایط یا گذشت زمان برطرف می‌شوند و الزاماً به معنی رد همیشگی فرد نیستند.
- عفونت یا فولیکولیت پوست سر: پزشک عمل را تا پایان درمان و بهبود پوست عقب می‌اندازد.
- پسوریازیس یا درماتیت سبورئیک شعله‌ور: التهاب پوست باید پیش از عمل کنترل شود.
- شیمی‌درمانی اخیر: رویش مو معمولاً پس از ۶ تا ۱۲ ماه قابل ارزیابی می‌شود.
- مصرف ایزوترتینوئین: بسیاری از جراحان ۶ تا ۱۲ ماه پس از پایان دارو عمل می‌کنند.
- کم‌خونی یا کمبود آهن: اصلاح کمبود، پیش از تصمیم‌گیری برای جراحی ضروری است.
بیشتر بخوانید:ریزش مو در زنان: نقش هورمون‌ها، تیروئید و PCOS و راه‌های کنترل آن
درمان کاشت مو را با پزشک مناسب شروع کنید
تشخیص علت دقیق و انتخاب روش درمان، تعیین‌کننده‌ی نتیجه است؛ پزشکان این حوزه را مقایسه کنید.
کدام نوع ریزش مو برای کاشت مناسب نیست؟
ریزش‌های التهابی فعال و ریزش‌های منتشر با درگیری ناحیه‌ی اهدا برای کاشت مناسب نیستند. تشخیص نوع ریزش مهم‌تر از انتخاب تکنیک است، چون گرافت در بیماری فعال ممکن است از بین برود.
مقایسه‌ی انواع ریزش از نظر مناسب بودن برای کاشت
| نوع ریزش | ویژگی بالینی | مناسب بودن برای کاشت |
|---|---|---|
| آندروژنتیک مردانه | عقب‌نشینی خط رویش و کم‌پشتی فرق سر | معمولاً مناسب، با طرح بلندمدت |
| آندروژنتیک زنانه | کم‌پشتی ناحیه‌ی مرکزی و باز شدن فرق | گاهی مناسب، وابسته به ناحیه‌ی اهدا |
| آلوپسی کششی | ریزش ناشی از کشش مزمن مو | مناسب پس از رفع کشش و ثبات ریزش |
| اسکار پایدار | جای زخم، سوختگی یا جراحی قبلی | معمولاً مناسب، با ارزیابی خون‌رسانی پوست |
| لیکن پلانوپیلاریس فعال | التهاب و تخریب فولیکول مو | نامناسب |
| ریزش منتشر بدون الگو | نازک شدن مو در ناحیه‌ی اهدا و گیرنده | معمولاً نامناسب |
چرا تشخیص افتراقی پیش از کاشت مو ضروری است؟
تشخیص افتراقی ریزش مو از شکست قابل پیشگیری کاشت جلوگیری می‌کند. تریکوسکوپی کوچک شدن فولیکول‌ها، التهاب اطراف فولیکول و کیفیت ناحیه‌ی اهدا را نشان می‌دهد. پزشک در موارد مشکوک به آلوپسی اسکارساز، نمونه‌برداری از پوست سر را درخواست می‌کند. زنان دارای ریزش ناگهانی یا علائم هورمونی معمولاً به آزمایش‌های تکمیلی نیاز دارند. فریتین، عملکرد تیروئید و هورمون‌های مرتبط، بخشی از این بررسی هستند. نادیده گرفتن فاز ریزش ژنتیکی نیز خطر دارد، چون موهای بومی اطراف گرافت همچنان می‌ریزند. نتیجه‌ی چنین خطایی، ظاهر جزیره‌ای و نیاز به عمل دوم است.
شرایط سنی کاشت مو در مردان و زنان چیست؟
سن مناسب کاشت مو عدد ثابتی ندارد، اما بیشتر جراحان پیش از حدود ۲۵ سالگی با احتیاط تصمیم می‌گیرند. الگوی نهایی ریزش در جوانی هنوز به‌خوبی مشخص نیست.
چرا کاشت مو در سن پایین پرخطر است؟
ریزش مو در مردان جوان اغلب تا سال‌ها پیشرفت می‌کند. فرد ۲۲ساله‌ای که خط رویش پایین می‌خواهد، ممکن است بعدها پشت این خط طاس شود. بخشی از گرافت‌های محدود هم صرف ناحیه‌ای می‌شود که بعدها اولویت کمتری دارد. جراحان زیر ۱۸ سال به‌طور معمول کاشت زیبایی را انجام نمی‌دهند. مردان جوان معمولاً ابتدا درمان دارویی، ثبت عکس‌های دوره‌ای و پیگیری ۱۲ماهه را آغاز می‌کنند. سابقه‌ی طاسی شدید در خانواده، طراحی محافظه‌کارانه‌تر را ضروری می‌کند.
آیا سن بالا مانع کاشت مو است؟
سن بالا به‌تنهایی مانع کاشت مو نیست و وضعیت سلامت معیار مهم‌تری است. افراد مسن معمولاً الگوی ریزش تثبیت‌شده‌تری دارند و پیش‌بینی نیاز آینده آسان‌تر می‌شود. کیفیت ناحیه‌ی اهدا در بعضی افراد با افزایش سن کاهش می‌یابد و تعداد گرافت قابل برداشت را کم می‌کند. بیماری قلبی، داروهای ضدانعقاد و تحمل نشستن طولانی نیز باید پیش از عمل بررسی شوند. پزشک ممکن است مدت جراحی را کوتاه‌تر یا کار را در دو جلسه برنامه‌ریزی کند.
بیشتر بخوانید:بانک مو چیست و چگونه ظرفیت آن برای کاشت ارزیابی می‌شود؟
آیا افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای می‌توانند کاشت مو انجام دهند؟
بیماران با بیماری زمینه‌ای کنترل‌شده اغلب می‌توانند کاشت مو انجام دهند، به شرط تأیید پزشک معالج. کنترل‌نشده بودن بیماری، نه صرف داشتن آن، خطر اصلی عمل را ایجاد می‌کند.
بیماری قلبی و فشار خون بالا چه تأثیری بر کاشت مو دارند؟
بیماری قلبی و فشار خون بالا خطر خونریزی و عوارض حین عمل را افزایش می‌دهند. فشار خون بیمار پیش از جراحی بهتر است نزدیک ۱۴۰ روی ۹۰ یا کمتر باشد. فشار حدود ۱۸۰ روی ۱۱۰ یا بالاتر معمولاً به تعویق عمل منجر می‌شود. بی‌حس‌کننده‌های موضعی مانند لیدوکائین و اپی‌نفرین ممکن است بر ریتم قلب اثر بگذارند. افراد با سکته‌ی قلبی یا مغزی اخیر معمولاً تا حدود ۶ ماه یا طبق نظر متخصص قلب عمل نمی‌کنند. بیمار نباید آسپرین یا داروی ضدانعقاد را خودسرانه قطع کند، چون قطع ناگهانی دارو می‌تواند خطر لخته را افزایش دهد.
دیابت، اختلال انعقادی و عفونت‌های خونی چه محدودیتی ایجاد می‌کنند؟
- دیابت: قند کنترل‌شده خطر عفونت و تأخیر ترمیم را کاهش می‌دهد. بسیاری از پزشکان HbA1c نزدیک ۷ تا ۸ را برای جراحی انتخابی مبنا می‌گیرند.
- اختلال انعقادی: هموفیلی یا پلاکت پایین، خونریزی را بیشتر و قرار گرفتن گرافت را دشوارتر می‌کند.
- هپاتیت B و C و HIV: این عفونت‌ها همیشه مانع مطلق نیستند، اما بار ویروسی، عملکرد کبد و نظر متخصص عفونی اهمیت دارد.
- سابقه‌ی کلوئید: تمایل به اسکار برجسته ناحیه‌ی برداشت و کاشت را در معرض خطر قرار می‌دهد و پزشک گاهی ابتدا ناحیه‌ی کوچکی را آزمایش می‌کند.
- حساسیت به بی‌حسی: آلرژی واقعی به لیدوکائین باید پیش از عمل بررسی شود.
افراد دارای اضطراب، افسردگی، OCD، BDD یا تریکوتیلومانیا می‌توانند کاشت مو انجام دهند؟
افراد دارای اختلال روانی کنترل‌شده در بسیاری از موارد می‌توانند کاشت مو انجام دهند. BDD و تریکوتیلومانیای درمان‌نشده اما از موانع جدی عمل هستند.
کدام اختلال‌های روانی باید پیش از عمل بررسی شوند؟
- اختلال بدریختی بدنی (BDD): فرد با وجود نتیجه‌ی خوب هم معمولاً راضی نمی‌شود و درخواست عمل‌های پیاپی دارد.
- تریکوتیلومانیا: کندن موی کنترل‌نشده به گرافت‌ها و موی تازه‌رشد نیز آسیب می‌زند.
- OCD: وارسی یا لمس مکرر ناحیه‌ی کاشت می‌تواند مراقبت روزهای نخست را مختل کند.
- اضطراب شدید: عمل طولانی با بی‌حسی موضعی ممکن است تحمل‌پذیر نباشد و به برنامه‌ریزی ویژه نیاز دارد.
- افسردگی شدید: مراحلی مانند ریزش شوک می‌تواند خلق بیمار را در ماه‌های نخست بدتر کند.
نشانه‌های هشدار روانی پیش از تصمیم به کاشت مو
مشغولیت ذهنی شدید با کم‌پشتی ناچیز، مهم‌ترین نشانه‌ی هشدار پیش از کاشت مو است. نگاه کردن چندساعته به آینه، اجتناب از حضور اجتماعی و مراجعه به چند جراح نیز هشداردهنده‌اند. انتظار تغییر کامل زندگی پس از عمل، با نتیجه‌ی واقعی جراحی سازگار نیست. جراح باید در این شرایط فرد را برای ارزیابی روان‌پزشکی ارجاع دهد. داروهای روان‌پزشکی نیز باید پیش از عمل به اطلاع پزشک برسند، چون برخی از آن‌ها با داروهای بی‌حسی و آرام‌بخش تداخل دارند. بیمار نباید این داروها را خودسرانه قطع کند.
بیشتر بخوانید:بهترین دکتر کاشت مو در اصفهان + لیست پزشکان
سیگار، الکل و مواد مخدر چه تأثیری بر نتیجه‌ی کاشت مو دارند؟
سیگار، الکل و مواد مخدر ترمیم پوست و بقای گرافت را تضعیف می‌کنند. مصرف این مواد معمولاً مانع مطلق نیست، اما توقف موقت و اطلاع‌رسانی صادقانه به پزشک ضروری است.
کدام عادت‌ها باید قبل و بعد از عمل تغییر کنند؟
- سیگار و قلیان: نیکوتین رگ‌ها را تنگ و خون‌رسانی پوست را کم می‌کند. بسیاری از پزشکان قطع دست‌کم ۲ هفته پیش و ۲ تا ۴ هفته پس از عمل را توصیه می‌کنند.
- الکل: الکل خونریزی و تورم را بیشتر می‌کند. توقف آن معمولاً از چند روز تا یک هفته پیش و پس از عمل توصیه می‌شود.
- مواد افیونی: وابستگی به این مواد بر تحمل درد و داروهای آرام‌بخش اثر می‌گذارد و باید پیش از عمل اعلام شود.
- محرک‌ها: مصرف محرک‌ها فشار خون و ضربان قلب را بالا می‌برد و خطر حین عمل را افزایش می‌دهد.
- مکمل‌های گیاهی: امگا۳، جینکو و ویتامین E با دوز بالا ممکن است خونریزی را بیشتر کنند و پزشک باید از مصرف آن‌ها مطلع باشد.
رایج‌ترین اشتباه بیماران درباره‌ی سبک زندگی چیست؟
پنهان کردن مصرف سیگار یا مواد، رایج‌ترین اشتباه بیماران پیش از کاشت مو است. پزشک برنامه‌ی بی‌حسی، داروهای پس از عمل و دوره‌ی مراقبت را بر اساس همین اطلاعات تنظیم می‌کند. افراد با شغل پرگردوغبار یا تعریق شدید هم باید تعطیلی ۷ تا ۱۰ روزه را پیش‌بینی کنند. ورزش سنگین معمولاً تا حدود ۲ تا ۴ هفته محدود می‌شود. فردی که نمی‌تواند این محدودیت‌ها را رعایت کند، بهتر است زمان عمل را به دوره‌ی مناسب‌تری منتقل کند.
شرایط کاشت مو برای زنان و نواحی صورت چه تفاوتی دارد؟
شرایط کاشت مو برای زنان سخت‌گیرانه‌تر است، چون ریزش زنان اغلب منتشر است و ناحیه‌ی اهدا را نیز درگیر می‌کند. نواحی صورت نیز به ارزیابی جداگانه‌ی فولیکول و پوست نیاز دارند.
کدام زنان کاندید مناسب کاشت مو هستند؟
زنان با ناحیه‌ی اهدای سالم و ریزش موضعی بهترین کاندیدهای کاشت مو هستند. کم‌پشتی مرکزی پایدار، خط رویش بلند مادرزادی، آلوپسی کششی و اسکار از موارد مناسب‌ترند. بیماری تیروئید، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و کمبود آهن باید پیش از تصمیم‌گیری بررسی شوند. بارداری و شیردهی معمولاً عمل را به تعویق می‌اندازند و ریزش پس از زایمان هم اغلب خودبه‌خود بهتر می‌شود. داروهای ضد آندروژن نیز در سن باروری به احتیاط و نظر پزشک نیاز دارند. جزئیات این موضوع در مطلب کاشت مو برای زنان: علت‌های ریزش، شرایط مناسب و نکات مهم بررسی شده است.
کاشت در ریش و سبیل چه شرایطی دارد؟
کاشت ریش و سبیل برای افراد با کم‌پشتی ژنتیکی یا اسکار پایدار صورت مناسب‌تر است. موی پشت سر باید از نظر ضخامت و بافت با موی صورت هماهنگی نسبی داشته باشد. آلوپسی آره‌آتای فعال ریش نیز مانع مهمی برای عمل است. مصرف قرص تستوسترون یا تغییرات هورمونی در نوجوانی نیز ارزیابی را تغییر می‌دهد و بهتر است فرد تا پایان رشد موی صورت صبر کند. جزئیات بیشتر در کاشت ریش و سبیل آمده است.
بیشتر بخوانید:مقایسه PRP، مزوتراپی و کاشت مو: کدام روش برای شما مناسب‌تر است؟
چگونه بفهمیم کاشت مو مناسب است یا باید روش دیگری را انتخاب کرد؟
تصمیم برای کاشت مو باید بر پایه‌ی تشخیص، ذخیره‌ی اهدا، ثبات ریزش و سلامت عمومی گرفته شود. هر پاسخ منفی در این ارزیابی، جراحی را به تعویق می‌اندازد یا درمان دیگری را پیشنهاد می‌کند.
قاعده‌ی چهارمرحله‌ای تصمیم‌گیری برای کاشت مو
- تشخیص نوع ریزش: پزشک ریزش فعال التهابی را با معاینه، تریکوسکوپی و در صورت نیاز نمونه‌برداری رد می‌کند.
- بررسی ذخیره‌ی اهدا: پزشک تعداد گرافت قابل برداشت را با وسعت طاسی فعلی و آینده مقایسه می‌کند.
- ارزیابی سلامت: آزمایش خون، قند، انعقاد، هپاتیت و HIV و گاهی نوار قلب، خطر عمل را مشخص می‌کنند.
- تطبیق انتظار با نتیجه: پزشک تراکم قابل دستیابی و احتمال نیاز به عمل دوم را توضیح می‌دهد.
کاشت مو در نبود ذخیره‌ی کافی انتخاب درستی نیست و گزینه‌های غیرجراحی ارزش بررسی دارند. مقایسه‌ی جایگزین‌های کاشت مو: PRP، مزوتراپی، لیزر کم‌توان و دارو برای این افراد کاربردی است. این روش‌ها به تکرار جلسه یا مصرف مداوم نیاز دارند و نتیجه‌ی آن‌ها پس از توقف درمان معمولاً کاهش می‌یابد.
معیارهای انتخاب مرکز و برآورد هزینه‌ی کاشت مو
مرکز مناسب کاشت مو پیش از تعیین قیمت، پوست سر را معاینه می‌کند و نوع ریزش را تشخیص می‌دهد. فردی که کاندید مناسبی است، باید نقش پزشک در طراحی خط رویش و برداشت گرافت را بپرسد. تعهد به تعداد گرافت بدون معاینه و پیشنهاد عمل به همه‌ی مراجعان، نشانه‌های هشدار هستند. متقاضیان می‌توانند پزشک را از مسیرهایی مانند دکتر کاشت مو در تهران یا دکتر کاشت مو در شیراز جست‌وجو کنند. قیمت نهایی به تعداد گرافت، روش و تیم جراحی بستگی دارد. هزینه کاشت مو و عوامل مؤثر بر آن باید پیش از قرارداد مقایسه شوند. متقاضیان پایتخت هم می‌توانند هزینه کاشت مو در تهران را جداگانه بررسی کنند.
هزینه‌ی درمان را پیش از شروع بدانید
قیمت روش‌ها بر اساس تعداد جلسات و پزشک متفاوت است؛ بازه‌ی تقریبی را ببینید.
سوالات متداول
بهترین فصل برای کاشت مو کدام است و آیا تابستان مشکلی دارد؟
کاشت مو در همه‌ی فصل‌ها امکان‌پذیر است و فصل به‌تنهایی نتیجه را تعیین نمی‌کند. تابستان فقط تعریق و تماس با آفتاب را بیشتر می‌کند. بیمار باید دست‌کم ۲ تا ۴ هفته از آفتاب مستقیم، استخر و گرمای شدید پرهیز کند تا پوست سر بهتر ترمیم شود.
آیا کاشت مو دائمی است و طول عمر پیوند مو چقدر است؟
کاشت مو معمولاً نتیجه‌ی بلندمدت دارد، چون فولیکول‌های ناحیه‌ی اهدا به ریزش ژنتیکی مقاوم‌ترند. بخشی از گرافت‌ها ممکن است با افزایش سن نازک‌تر شوند. موهای بومی اطراف نیز همچنان می‌ریزند، بنابراین بعضی افراد پس از چند سال به درمان نگهدارنده یا عمل دوم نیاز پیدا می‌کنند.
آیا کاشت مو با لیزر یا از موی زیر بغل امکان‌پذیر است؟
کاشت مو با لیزر روش مستقلی نیست، زیرا لیزر کم‌توان فقط برای تقویت موی موجود به کار می‌رود. موی بدن مانند ریش یا سینه گاهی منبع کمکی است. موی زیر بغل به دلیل بافت متفاوت و کیفیت پایین، معمولاً گزینه‌ی مناسبی برای پوشش پوست سر محسوب نمی‌شود.
فرق کاشت مو و پروتز مو چیست؟
کاشت مو فولیکول زنده‌ی خود فرد را منتقل می‌کند و موی جدید پس از چند ماه به‌طور طبیعی رشد می‌کند. پروتز مو پوششی خارجی و بدون جراحی است و نتیجه‌ی فوری می‌دهد. پروتز به نگهداری و تعویض دوره‌ای نیاز دارد و برای افراد فاقد ناحیه‌ی اهدا گزینه‌ی مهمی است.
آیا فرد با طاسی کامل می‌تواند کاشت مو انجام دهد؟
فرد با طاسی کامل در صورتی می‌تواند کاشت مو انجام دهد که ناحیه‌ی اهدای کافی داشته باشد. پوشش در طاسی گسترده معمولاً کامل نخواهد بود. جراح تراکم را بیشتر به خط رویش و جلوی سر اختصاص می‌دهد و ممکن است برای پوشش بهتر چند جلسه با فاصله‌ی حدود ۱۲ ماه پیشنهاد کند.
آیا بعد از کاشت مو باید داروهای ریزش مو را ادامه داد؟
داروهای ریزش مو بعد از کاشت در بسیاری از افراد برای حفظ موهای بومی مفید هستند. گرافت‌ها معمولاً به دارو وابستگی ندارند، اما موهای اطراف ممکن است به ریزش ادامه دهند. پزشک نوع دارو و زمان شروع را بر اساس سن، جنسیت، بارداری و سابقه‌ی عوارض تعیین می‌کند.
